Գործնական քերականություն

1 .Լրացնել բաց թողած տառերը և կետադրել:

ա.  Հույսդ կտրիր Լյուդվիգ Բեթհովեն։ Գուցե քո սիրտն ամենաանբասիրն է ամենակրակոտը: «Բայց դա ու՞մ է հետաքրքրում »,մտածեց նա սրտողած կախեց գլուխը և նրա մատները մեքենայորեն վազեցին ստեղների վրայով: Երաժշտությունը շռնդալից էր,բայց խիստ ներդաշնակ։ Այն նման էր բարձունքից սրընթաց գահավիժող փրփրադեզ ջրվեժի որը թեև խախտում է շրջակայքի անդորը բայց և հաճելի զովություն է սփռում:Դուռը բախեցին։ Դռների մեջ նախ երևաց վարպետի գլուխը պսակազարդված հյուսքով ու ժապավենով: Նա ցնծում էր։

-Հեղափոխությու՜ն,-, գրեթե գոռաց նա արդիականացող Ֆրանսիան հիմնիվեր ցնցում ու սասանում է հետամնաց Եվրոպան։
Լյուդվիգը լուռումունջ լսում էր։ Լուրերն ապշեցուցիչ էին։ Զորքը հրաժարվել էր ապստամբների վրա կրակելուց և միանալով նրանց քարուքանդ արել Բաստիլը: Բոննի ուսանողները ոգևորությամբ արտասանում էին այն երեք կրակոտ բառերը որ գրված էին Ֆրանսիայի դրոշի վրա Ազատություն հավասարություն եղբայրություն:

բ.Ափ նետված ձկնիկների վտառ էր կարծես։ Դժնի ահարկու դեմքերով ,ոստիկանները հողաթմբին նստոտած ,իրենց դաշույններով դալար եղեգնի ցողուններն էին տաշտշում։ Ինչ–որ անցք էին բացում ու մոտեցնում շուրթերին ,ագահաբար ըմբոշխնում, կճեպները շպրտում երեխաների կողմը որոնք միմ □անց հրմշտելով կոխկ□տելով քիթ ու պռունկ ճանկ□տելով հարձակվում էին գզգզված կճեպների վրա: Սովալլուկ ու հյուծված ուտելու որևէ բան էին փնտրում աղիողորմ սնգսնգոցը խե□դելով եղեգների մեջ:
Ձեններդ կտրեք սպառնալից գո□գո□ում էին ոստիկանները ատամները մխրճած դալար եղեգների մաշկի մեջ և ագահաբար ըմբոշ□նելով նրանց քա□ցրահամ հյութը:
Նրանցից մի երկուսը անլուր հայ□ոյանքների տարափ տեղալով մի քանի հարվածներ իջեցրին մոտիկ կանգնածների վրա։ Հետո լռեցին ու միայն նրանց ֆսֆսոցներն էին լսվում ասես խուլ ու անբարեհնչ□ն մեղեդիներ էին արձակում եղեգնյա փողերը: Կեղևներին տիրելու համար ծեծկռտու□ը  դա□ արեց բայց երեխաների աղեխա□շ  մ□կտոցը չէր լռում:

Բայ, կազմությունը, դիմավոր և անդեմ ձևեր, բայի սեռը:

2. Դո՛ւրս գրել անկախ դերբայները (նաև հոլովված ձևերը),
որոշե՛լ խոնարհումը (ե, ա) և կազմությունը (պարզ, ածանցավոր)։
1. Գիլլիի եղեգնուտներում շրջելիս երեսնական թվականներին ես էլ եմ հանդիպել հավալուսնի բների։ Լողալով շարժվող մի կղզյակի վրա եղեգների և ջրային
բույսերի անճոռնի կույտեր կային, որոնց վրա ես տեսա այդ թռչուններին՝ անշարժ
նստած, ահագին կտուցները հնարավորին չափ ներս քաշած և ծայրերը հենած
բլրակի պռնկին։ Չկարողացա մոտենալ, ուստի և թխսկանները իրենց բները թողնելու փորձ չարին։
2. Հավալուսնը ջրի մեջ սուզվելու սովորություն չունի, ուստի որսին դեպի ափ
քշելիս ձկների մի մասը հատակով ետ է փախչում դեպի ջրի խորքը։ Այդ բանը
բնազդով «գիտեն» հավալուսնները, ուստի հաճախ իրենց որսորդությանը ընկերացնում են ձկնկուլներին, որոնք, ինչպես հայտնի է, հիանալի սուզվել գիտեն։ Այդ
դեպքում ստացվում է խելացի կազմակերպված որս. Հավալուսնները ջրի վերին
շերտից քշում են ձկներին դեպի ափ, իսկ ձկնկուլները սուզվում և հատակով են
շարժվում դեպի ծանծաղուտը։

2. Յուրաքանչյուր շարքում գտնե՛լ ածանցավոր բայը։
1. որոնել, թոշնել, տոնել, իջնել
2. զբոսնել, հայտնել, տեսնել, ձոնել
3. օթևանել, հորինել, հիմնել, ելնել
4. հասնել, մթնել, մեկնել, դեղնել
5. զանազանել, խթանել, անվանել, հագնել
6. ճանաչել, զեղչել, փախչել, կանչել
7. թռչել, շնչել, գոչել, հնչել
8. կոչել, կորչել, շառաչել, կանաչել
9. եզրապատել, կոտրատել, ընդհատել, վանկատել
10.կարոտել, կավճոտել, ցատկոտել, փոշոտել

Յուրաքանչյուր շարքում գտնե՛լ այն բայը, որը կրավորական ածանց չունի։
1. կոտրվել, գրվել, ծարավել, հաղորդվել
2. սոսնձվել, սեղմվել, ներկվել, գրավել
3. խորովել, վաճառվել, գնահատվել, կրճատվել
4. շարվել, տպագրվել, բղավել, մթերվել
5. գլորվել, գովել, ձևավորվել, միավորվել

2։ Յուրաքանչյուր շարքում գտնե՛լ նշված սեռի բայը։
1. ներգործական – նիրհել, ցատկել, նկարել, ձգտել
2. ներգործական – խարխափել, բաշխել, զբոսնել, հիանալ
3. ներգործական – սայթաքել, մրսել, շտապել, ստուգել
4. չեզոք – զարդարել, նախորդել, շաղախել, ձուլել
5. չեզոք – ընդգծել, փոփոխել, կուտակել, փայլել
6. չեզոք – ուղղել, թողարկել, ցատկել, հղկել
6. կրավորական – գրավել, սղոցվել, բղավել, խռովել
7. կրավորական – վրդովել, նզովել, հոլովել, վաճառվել
8. կրավորական – կռավել, բովել, ճշգրտվել, թոթովել

Աքսել Բակունց << Գավառական նամականի>>

Մեր քաղաքը գրպանի քարտեզի վրա ամենևին մի փնտրեք, փոքր է, չեն նիշել, թեկուզ որպես միջակետ: Եթե հիշատակում են խոշոր ավանները, մեր քաղաքն էլ նրանց կարգում են դասում և նշանակում: Խորհրդային Միության մեջ հազարներով են մեր քաղաքի չափ բնակավայրեր, որոնք չունեն գործարանի և ոչ մի ծխնելույզ, ոչ մի անգամ սուլիչի ձայն չեն լսել, խոտով պատած և աղբոտ փողոցներով երբեք օթո չի անցել. քաղաքի մի ծայրից կարելի է մեկին մյուս ծայրից բարձրաձայն կանչել, և նա կգա, ճաշիդ կհասնի:

Մեծ քաղաքում կզարմանան, եթե մի օր երկաթուղի չլինի. մեր քաղաքն ուրախ է, եթե շաբաթը մի անգամ փոստ է գալիս: Այդ լուրը բերնե բերան տարածվում է. փոստը գալուց մի օր առաջ ենիմանում, որ արդեն այսինչ գյուղից ճանապարհվել է: Ցրիչ չկա. նամակդ ինքդ գնա ստացիր. մտիր փոստ և վարիչին ընկերաբար ասա, որպես մոտ ծանոթի՝

— Օհա՜ն, ես նամակ չունե՞մ.

Եթե դու չունենաս ոչինչ, գոնե կիմանաս, թե քաղաքում ուրիշ էլ ով նամակ կամ լրագիր ստացավ. հարցրու Օհանից, նա անգիր գիտե:

Մեր քաղաքը միայն մի ժամագործ ունի, որ ազատ ժամերին կոշիկ է կարկատում, պարապ չմնալու հաւմար: Քաղաքը փոքր է, հազիվ հիսուն ժամացույց լինի. դե հո ամեն ամիս չպիտի տանենժամագործի մոտ: Կառք չկա. միայն մի կառք գործկոմն ունի, բայց ճամփեքը առապար են, քարոտ, միայն տոն օրերին են լծում, ձիերը զարդարում գույնզգույն փնջերով ու զանգուլակներով ևման ածում քաղաքի կարճ ու լայն փողոցներով:

Քաղաքից գյուղ կամ ոտքով պիտի գնալ, կամ ձիով: Քաղաքում միայն եզան երկու սայլ կա, որ լծում են միայն այն դեպքում, երբ տուն շինելու համար հարկավոր է գետից քար բերել:

Շատ մարդ ձի չունի, իսկ կան բաժիններ, որ մի քանի ձի ունեն: Մեր քաղաքի բոլոր բաժինների վարիչները (նույնիսկ զագսի) ձի ունեն՝ շրջան գնալու համար: Եթե ժողովուրդը գիտե, որԱթասանց Իվանը փոխօգկոմի վարիչն է, նա շատ լավ ճանաչում է և նրա ձիուն, Իվանի ձիուն: Եթե այդ ձին մի ուրիշ մարդ նստի, տեսնողը պիտի ճանաչի և ասի.

— Էս ընկեր Իվանի ձին է…

Մեր փոքրիկ քաղաքում, որ երկաթուղուց 200 վերստ հեռու է, բարձր լեռներով շրջապատված, հնուց ավանդ մնացած սովորույթ շատ կա. իգիթ լինելու, լավ ձի քշելու, փողոցներով սրարշավանցնելու, գյուղին մոտենալիս ձիու սանձը մի քիչ թափահարելու, որ ձին վիզը կեռ պահի, բարձրախոս լինելու և էլի այսպես տեսակ-տեսակ շարժ ու ձև, իրեն կեցվածքին ու տեսքին վայելուչ ձևտալու անմիտ սովորույթ:

Անցյալ գարնանն էր, որ մեր քաղաքի գլխով առաջին անգամ աերոպլան թռավ, իսկական և ոչ թե հնարովի. շատերը նույնիսկ ձայնը լսեցին, մի խուլ դռռոց: Այդ օրը քաղաքն անօրինակ տեսքէր ստացել, ասես ժողովրդյան պատուհաս էր շարժվում դիմացի լեռներից: Աերոպլանը երևաց երկնքի կապույտում, մի քանի անգամ պտույտ տվեց քաղաքի գլխին և կորավ կապուտակ հեռվում: Շատերը միայն այդ օրը համոզվեցին, որ աերոպլան («այերոպլանգա») կա, իսկ ոմանք էլ…(երդվյալ հակահեղափոխականները), որ խորհրդային իշխանությունը հաստատ է: Այդ օրը քաղաքի ամենից լավ օրն էր. դեռ մինչև հիմա էլ շատ մարդիկ մի բան հիշել տալու դեպքում, ավելացնում են:

— Հերու էր, էն որ այերոպլանգան շուռ էր գալիս երկնքում:

Շատ անիմաստ կլիներ մեր փոքրիկ քաղաքի գոյությունը, եթե նրա հիշատակման արժանի կողմերը՝ փոստը լիներ, կամ զագսի ձին և կամ թե անցյալ տարվա աերոպլանը:

Կարդացե՛ք ստեղծագործությունը և կատարե՛ք ա  և բ  առաջադրանքները.

ա) Դո՛ւրս գրեք հատվածներ, որտեղից երևում է որ.

  • քաղաքը փոքր է,

«Մեր քաղաքը գրպանի քարտեզի վրա ամենևին մի փնտրեք, փոքր է, չեն նիշել, թեկուզ որպես միջակետ»։
«Քաղաքի մի ծայրից կարելի է մեկին մյուս ծայրից բարձրաձայն կանչել, և նա կգա, ճաշիդ կհասնի»։

  • քաղաքը հարուստ չէ,

«Խորհրդային Միության մեջ հազարներով են մեր քաղաքի չափ բնակավայրեր, որոնք չունեն գործարանի և ոչ մի ծխնելույզ»։
«Մեր քաղաքը միայն մի ժամագործ ունի, որ ազատ ժամերին կոշիկ է կարկատում, պարապ չմնալու համար»։
«Շատ մարդ ձի չունի…»։

  • քաղաքի ճանապարհները ասֆալտապատ չեն,

«Ճամփեքը առապար են, քարոտ…»։

  • քաղաքում բոլորն իրար ճանաչում են,

«Քաղաքի մի ծայրից կարելի է մեկին մյուս ծայրից բարձրաձայն կանչել, և նա կգա…»։
«Հարցրու Օհանից, նա անգիր գիտե (ով ով է, ով ինչ նամակ է ստացել)»։
«Եթե ժողովուրդը գիտե, որ Աթասանց Իվանը փոխօգկոմի վարիչն է, նա շատ լավ ճանաչում է և նրա ձիուն…»։

  • մի մարդը մի քանի գործ է անում:

«Մեր քաղաքը միայն մի ժամագործ ունի, որ ազատ ժամերին կոշիկ է կարկատում, պարապ չմնալու համար»։

բ) Ինչո՞ւ հետևյալ նկարագրությամբ հաստատվեց, որ խորհրդային իշխանությունը հաստատ է.  «Աերոպլանը երևաց երկնքի կապույտում, մի քանի անգամ պտույտ տվեց քաղաքի գլխին և կորավ կապուտակ հեռվում: Շատերը միայն այդ օրը համոզվեցին, որ աերոպլան («այերոպլանգա») կա, իսկ ոմանք էլ…(երդվյալ հակահեղափոխականները), որ խորհրդային իշխանությունը հաստատ է»: 

Այդ ժամանակի մարդկանց համար քաղաքից դուրս՝ հեռու գտնվող փոքրիկ բնակավայրում աերոպլանի հայտնվելը խորհրդանշում էր մեծ, զարգացած և կազմակերպված երկրի ներկայությունը։ Աերոպլանը որպես տեխնիկական նվաճում և առաջադիմության խորհրդանիշ, մարդկանց համար դարձավ տեսանելի ապացույց, որ իսկապես ապրում են մի պետության մեջ, որն ունի այն հնարավորությունները, որոնք միայն խոսքերով էին լսել։ Իսկ նրանք, ովքեր թերահավատ էին խորհրդային իշխանության հանդեպ (երդվյալ հակահեղափոխականները), հենց այդ տեսարանից՝ պետական կարգ ու ուժի խորհրդանիշ համարվող ինքնաթիռից, համոզվեցին, որ իշխանությունը իսկապես հաստատվել է, վերահսկում է երկիրը և հասել է նույնիսկ իրենց փոքրիկ, մեկուսացած քաղաք։

A Friend in Need is a Friend Indeed

Friendship is one of the most important parts of life. We all have people we call friends, but not all of them are true friends. The saying “A friend in need is a friend indeed” means that a real friend is someone who helps you when you are in trouble.

When life is easy and everything is going well, many people may want to be around you. They smile, laugh, and enjoy your company. But when something goes wrong—like when you are sick, sad, or in trouble—some of those people may disappear. That’s when you find out who your true friends are.

A true friend is someone who cares about you and stays with you no matter what. They don’t help you because they want something in return. They help you because they care. They listen to you, support you, and try to make things better. Even if they are busy or going through their own problems, they will still make time for you.

For example, if you forget your lunch at school and someone shares theirs with you, or if you are feeling lonely and someone comes to talk to you, those are signs of real friendship. It doesn’t have to be something big—sometimes small actions show the biggest heart.

In short, a real friend proves their friendship in hard times. That is why the saying “A friend in need is a friend indeed” is so true. We should always be thankful for such friends and try our best to be that kind of friend to others.

Խորխե Բուկայ «Ցանկանում եմ»

Ցանկանում եմ, որ ինձ լսես՝ առանց դատապարտելու։
Ցանկանում եմ, որ արտահայտվես՝ առանց ինձ խորհուրդ տալու։
Ցանկանում եմ, որ ինձ վստահես՝ առանց ինչ-որ բան պահանջելու։
Ցանկանում եմ, որ ինձ օգնես՝ առանց իմ փոխարեն լուծել փորձելու։
Ցանկանում եմ, որ իմ մասին հոգաս՝ առանց ինձ նվաստացնելու։
Ցանկանում եմ, որ ինձ նայես՝ առանց ինձնից ինչ-որ բան կորզելու։
Ցանկանում եմ, որ ինձ գրկես՝ բայց չխեղդես։
Ցանկանում եմ, որ ինձ ոգեշնչես՝ առանց ստիպելու։
Ցանկանում եմ, որ ինձ աջակցես՝ առանց իմ փոխարեն պատասխանելու։
Ցանկանում եմ, որ ինձ պաշտպանես, բայց չխաբես։
Ցանկանում եմ, որ ինձ մոտիկ լինես, բայց անձնական տարածք թողնես։
Ցանկանում եմ, որ իմանաս իմ բոլոր անդուր գծերը։ Ընդունես և չփորձես դրանք փոխել։
Ցանկանում եմ, որ իմանաս… որ կարող ես ինձ վրա հույս դնել Անսահմանորեն:

  • Դո՛ւրս գրիր 2-3 «ցանկություն», հիմնավորի՛ր ընտրությունդ:
  • Լրացրու՛ շարքը. հիմնավորի՛ր ասելիքդ

Ցանկանում եմ, որ ինձ վստահես՝ առանց ինչ-որ բան պահանջելու

Ցանկանում եմ, որ ինձ վստահես։ Ոչ թե այն պատճառով, որ ապացուցել եմ, այլ որովհետև քո սրտում մի ձայն ասում է՝ «կարելի է»։ Որ նայես աչքերիս մեջ ու տեսնես մարդուն, ոչ թե սխալների պատմությունը։ Որ քո վստահությունը լինի նվեր, ոչ պայմանագիր։ Որ չսպասես դիմացը ինչ-որ բան, որովհետև իմ իսկական ներկայությունն արդեն ամեն ինչ է։

Ցանկանում եմ, որ ինձ պաշտպանես, բայց չխաբես։

Ցանկանում եմ, որ ինձ պաշտպանես՝ իսկապես։
Ոչ թե ձևով, ոչ թե սուտով։
Որ կանգնես կողքիս, բայց չթաքցնես։
Որ ինձ պահես, բայց ինձնից ոչինչ չծածկես։
Անվտանգությունը լավ է, բայց ոչ, եթե դրա հիմքում խաբեություն կա։
Ես ընտրում եմ անկեղծությունը եթե երբեմն ցավում է։

Ցանկանում եմ, որ ինձ գրկես՝ բայց չխեղդես։

Ցանկանում եմ, որ ինձ գրկես, երբ կարիք ունեմ։ Բայց ոչ այնպես, որ կորեմ քո մեջ։
Չէ՛, ինձ ազատություն պետք է։ Ոչ թե վերահսկողություն։
Սերը՝ թեթև պետք է լինի։ Ոչ ճնշող։
Ես պետք է ինձ նման մնամ երբ քո կողքին եմ։

Վիլյամ Սարոյան << Հյուսնի պատմությունը

Լյուսի տատիս իմացած հեքիաթներին վերջ չկար: Ահա դրանցից մեկը, որն ապացուցում է, թե հուսահատությունը պարզապես անհեթեթություն է: Այս պատմությունը հյուսնի մասին է, ով ապրել է հարյուրավոր տարիներ առաջ: Օրերից մի օր, տուն վերադառնալիս, ընկերներից մեկը կանգնեցնում է նրան և հարցնում.

– Եղբայրս, դեմքդ ինչո՞ւ է թթված: Բա՞ն է պատահել:
– Եթե իմ տեղը լինեիր, – պատասխանում է հյուսնը, – դու էլ այս օրին կլինեիր:
– Ի՞ն չ է եղել, – հետաքրքրվում է ընկերը:
– Մինչև առավոտ, – ասում է հյուսնը, – թագավորի հրամանով պետք է տասնմեկ հազար տասնմեկ հարյուր տասնմեկ գրվանքա փայտի լավագույն սղոցուքը տանեմ պալատ, թե չէ գլխիցս կզրկվեմ:
Ընկերը ժպտում է և գրկում նրան, ասում է.
– Սիրելի ընկերս, մի հուսահատվիր: Արի գնանք, ուտենք-խմենք և վաղվա մասին մոռանանք: Հույսդ երբեք մի կորցրու:

Գնում են հյուսնի տուն և տեսնում, որ նրա կինն ու երեխաները նույնպես լուրն առել են և լացուկոծ են անում: Ընկերը նրանց էլ է հորդորում, որ չվշտանան և բոլորը միասին սկսում են ուտել, խմել, ուրախ-ուրախ զրուցել, երգել ու պարել:

Խնջույքի կեսին հյուսնի կինը վերսկսում է.
– Խեղճ ամուսինս, առավոտյան զրկվելու ես գլխիցդ, իսկ մենք զվարճանում ենք:
– Ա՜խ, և ոչ մի հույս չկա:
– Մի’ տանջվիր, – ասում է հյուսնը, – ամեն ինչ զուր է:
Եվ շարունակում են ուտել, խմել, երգել ու պարել:
Երբ լույսը ճեղքում է խավարն ու սկսվում է օրը, բոլորը լռում են՝ սարսափով ու վշտով համակված: Թագավորի մարդիկ գալիս և կամացուկ թակում են հյուսնի տան դուռը:
Հյուսնը հառաչում է.

– Այժմ գնում եմ մեռնելու:
Եվ բացում է դուռը:
– Հյուսն, – ասում են հյուրերը, – թագավորը մեռել է:
Նրա համար դագաղ սարքիր:

  • Ո՞րն է հեղինակի ասելիքը, ի՞նչ  կավելացնես:

Սարոյանը ցույց է տալիս, որ հուսահատվել պետք չէ, նույնիսկ եթե ամեն ինչ անհույս է թվում։ Կյանքը կարող է մի պահում փոխվել։ Հաճախ հումորն ու լավ տրամադրությունն ավելի շատ օգնում են, քան վախը։

  • Պատմի՛ր՝ ինչ է հուսահատությունը

Հուսահատությունը այն վիճակն է, երբ մարդը այլևս հույս չունի, չի տեսնում ելք ու կարծես հանձնվում է։ Դա մի պահ է, երբ թվում է՝ ամեն ինչ ավարտվել է։ Բայց իրականում, եթե սպասենք, կարող է պարզվել, որ հենց այդ պահին ինչ-որ բան փոխվելու է։

Բայի եղանակը

1. Արտագրե՛լ նախադասությունները՝ փակագծերում տրված
բայերը անհրաժեշտ քերականական ձևերով գրելով համապատասխան տեղերում։
Մայր մտնող արևի ճառագայթները ոսկևորում էին ամեն ինչ, և մի կախարդող տեսարան ստեղծվում էր, որով հիանում էին հյուրանոցի պատշգամբները ելած զբոսաշրջիկները։

Արդեն բացվել էին պարտեզի ծաղիկները, և հեռվից նայելիս թվում էր, թե մի նախշուն գորգ ծածկել է պատշգամբի առջև փռված այդ հողակտորը։

Ցանկապատի հետևում երևում էր մի տուն. նրա բակում արևածաղիկներ աճում էին, որոնք, իրենց գեղեցիկ գլուխները բարձր պահած, կարծես ժպտում էին անցորդներին։

Մենք մեքենայի միջից անշարժ նայում էինք ճամփեզրի մոտակա սյունին նստած արագիլին, մինչև որ նա տեղից պոկվեց և թևերը ծանր-ծանր թափահարելով՝ թռավ դեպի մոտակա ճահիճները։

Առաջարկը միաձայն ընդունվեց, և հաջորդ օրվանից բոլորը սկսեցին աշխատանքի գալ մեկ ժամ շուտ, որպեսզի կարողանան ժամանակին ավարտել պատվերի կատարումը։

Ընթացող գնացքի լուսամուտից երևում էին մոտակա բնակավայրերի լույսերը, որոնք մի պահ առկայծեցին թանձրացող խավարում, ապա անհետացան։

Հանգստյան տան բակում մարդիկ զբոսնում էին, երեխաները, ճոճանակների վրա նստած, օրորվում էին, իսկ մեղմ քամին բերում էր մոտակա սարերի զովությունը։

Վարպետը անջատեց հաստոցը, վերցրեց նոր պատրաստած դետալը և համեմատեց գծագրի հետ՝ երբեմն ինչ-որ չափումներ անելով։

Դաշնակահարի մատները սահում էին ստեղների վրայով, և դահլիճը ողողվել էր հոգեպարար մի երաժշտությամբ, որն ալեկոծում էր ունկնդիրների հոգիները։

Ճամփեզրի խոտերի միջից հանկարծ մի աղվես հայտնվեց, որն անցավ ճանապարհի մյուս կողմն ու անհետացավ թփուտներում։

2. Դուրս գրել դիմավոր բայերը և որոշել եղանակը, ժամանակա

2. Դո՛ւրս գրել դիմավոր բայերը և որոշե՛լ եղանակը,
ժամանակաձևը, թիվը, դեմքը, սեռը, կազմությունը և խոնարհումը։
Բայ՝ հիշեցի
Եղանակ՝ բացարձակ
Ժամանակաձև՝ անցյալ
Թիվ՝ եզակի
Դեմք՝ առաջին
Սեռ՝ ընդհանուր
Կազմություն՝ բաղադրյալ
Խոնարհում՝ ենթարկելի (դիմավոր)

Բայ՝ փախավ
Եղանակ՝ բացարձակ
Ժամանակաձև՝ անցյալ
Թիվ՝ եզակի
Դեմք՝ երրորդ
Սեռ՝ ընդհանուր
Կազմություն՝ պարզ
Խոնարհում՝ ենթարկելի (դիմավոր)

Դո՛ւրս գրել ժխտական խոնարհումով բայերը և որոշե՛լ
եղանակը, ժամանակաձևը, թիվը, դեմքը, սեռը, կազմությունը և խոնարհումը։
Բայ՝ չեմ կորչի
Եղանակ՝ ենթադրական
Ժամանակաձև՝ ապառնի
Թիվ՝ եզակի
Դեմք՝ առաջին
Սեռ՝ ընդհանուր
Կազմություն՝ բաղադրյալ
Խոնարհում՝ ժխտական

Բայ՝ չեմ հագեցել
Եղանակ՝ բացարձակ
Ժամանակաձև՝ ներկա-ապառնի
Թիվ՝ եզակի
Դեմք՝ առաջին
Սեռ՝ ընդհանուր
Կազմություն՝ բաղադրյալ
Խոնարհում՝ ժխտական

Բայ՝ չեմ հասցրել
Եղանակ՝ բացարձակ
Ժամանակաձև՝ ներկա-ապառնի
Թիվ՝ եզակի
Դեմք՝ առաջին
Սեռ՝ ընդհանուր
Կազմություն՝ բաղադրյալ
Խոնարհում՝ ժխտական

Բայ՝ չի ղողանջի
Եղանակ՝ ենթադրական
Ժամանակաձև՝ ապառնի
Թիվ՝ եզակի
Դեմք՝ երրորդ
Սեռ՝ ընդհանուր
Կազմություն՝ բաղադրյալ
Խոնարհում՝ ժխտական

Բայ՝ չեն գերի
Եղանակ՝ ենթադրական
Ժամանակաձև՝ ապառնի
Թիվ՝ հոգնակի
Դեմք՝ երրորդ
Սեռ՝ ընդհանուր
Կազմություն՝ բաղադրյալ
Խոնարհում՝ ժխտական

Բայ՝ չլսվեց
Եղանակ՝ բացարձակ
Ժամանակաձև՝ անցյալ
Թիվ՝ եզակի
Դեմք՝ երրորդ
Սեռ՝ ընդհանուր
Կազմություն՝ պարզ
Խոնարհում՝ ժխտական

Բայ՝ չփակվի, չքնի, չանցնի
Եղանակ՝ ցանկալի
Ժամանակաձև՝ ապառնի
Թիվ՝ եզակի
Դեմք՝ երրորդ
Սեռ՝ ընդհանուր
Կազմություն՝ պարզ
Խոնարհում՝ ժխտական

I would like my favourite occupation to be my speciality

Everyone has dreams and passions that guide their choices in life. For me, the idea of turning my favourite occupation into my speciality is more than just a goal it is a vision for my future. Choosing a career that I love means waking up every day with motivation, energy, and purpose. That’s why I want to work in a field that excites me, challenges me, and allows me to grow while doing something I truly enjoy. When someone loves what they do, they naturally invest more time and effort into improving their skills. That dedication leads to excellence and excellence is what turns an interest into a speciality. Doing what I love will help me handle the challenges that come with any job. Every career has difficulties, but if my work is something I deeply care about, I will have the strength to overcome setbacks and stay committed. Passion gives purpose, and purpose builds resilience. I believe that the best path in life is one where your heart and your work walk together. Turning my favourite occupation into my speciality is not just a dream it is a plan. I will work hard to build the skills, gain the knowledge, and earn the experience needed to become an expert in the field I love. That way, my career will not only support me but also fulfill me.

Healthy lifestyle

Alright, so a healthy lifestyle is basically about taking care of yourself eating decent food, getting some exercise, and not doing dumb stuff like smoking or drinking alcohol all day. It sounds boring, but it’s kind of important if you want to feel good and not be tired or sick all the time. You’re supposed to eat vegetables, drink water, and not live off energy drinks and chips. Exercise doesn’t have to be going to the gym for two hours it could be walking, biking, or anything that gets you moving. Basically, being healthy is not about making your body and mind hate you. So yeah, even if it sounds like something adults say all the time, living healthy actually makes life a bit easier. Doesn’t mean you can’t have junk food or skip a workout sometimes just don’t make it your whole personality.

Do we live to work or work to live?

Honestly, this question is kind of annoying but also kind of important. Are we supposed to actually enjoy life or just work to pay the bills? It’s something a lot of people don’t even stop to think about, but maybe we should. Some people definitely live to work. You know the type always talking about their job, checking emails at dinner, bragging about working 70-hour weeks like it’s a flex. For them, work isn’t just a job, it’s who they are. And sure, maybe they love what they do or feel successful, but at what cost? no social life, missing out on actually living. Then there are the people who work to live, and honestly, that makes more sense to me. You get a job, you make your money, and then you go do the stuff you actually care about hanging out with friends, traveling, gaming, whatever makes you feel happy. You’re not just working nonstop. You’re living. At the end of the day, I don’t think either one is totally right or wrong. Some people love their careers, and that’s cool. Others just want a paycheck so they can go do what they love and that’s cool too. But we should probably ask ourselves sometimes: are we really living, or just working all the time because we feel like we have to? In my opinion, we should be working to live. Life’s too short to waste it only thinking about promotions and deadlines. Make your money, sure, but don’t forget to live while you’re at it.

Yearly project presentation

At the begining of the school year every 9th grader had to choose a project with a teacher of their own choice. I chose Mrs Yelena’s project and the project was about Tavush. During this time we explored the cusins, mountins and the beautiful places that Tavush has. I personally chose this project because i really wanted to know about the mountans becouse i like nature and it was interesting to me. We started this project back in October and finished it in May. In may 7th we had a class presentation in fron of our parants so we could teach them about Tavush as mush as we can. Although we didn’t get to explore Tavush with our own eyes thankfully the internet has pictures and we explored the beautiful nature from google. Yes it was hard to find all the information because there is a lot to discover about Tavush but with our teachers help it was more fun and easier to finish this project and make it this far. Without their help it would be really hard so we wouldn’t be finished in time. So i’m really gratful about this project that we got to do the whole year and that the- teachers gave us the chance to learn about this beutiful place if i had the chance to go back to October and start all over again i would so i could get more information about it and learn more.