Երբ ես փոքր էի, պաշտում էի կրկեսը, և կրկեսում ամենից շատ գազաններն էին ինձ դուր գալիս: Ինձ հատկապես փիղն էր գրավում, որը, ինչպես հետո իմացա, նաև մյուս երեխաների սիրելին էր: Ներկայացման ժամանակ այդ հսկայական վայրի կենդանին ցուցադրում էր իր անասելի քաշը, ուժը, չափսերը… Բայց իր ելույթից հետո մինչև հաջորդ ելույթի սկիզբը նա շղթայված էր, շղթայի մի ծայրը կապված էր փղի ոտքին, իսկ մյուսը` գետնի մեջ խրված ցցին:

Դա ընդամենը փայտի մի կտոր էր, որ միայն մի քանի սանտիմետր էր խրված հողի մեջ: Չնայած շղթան հաստ էր և ամուր, ինձ համար ակնհայտ էր, որ այդպիսի կենդանին, որն ընդունակ է ծառեր արմատախիլ անելու, հեշտությամբ կարող էր այդ ցիցը հանել ու փախչել:
Ինձ համար հանելուկ էր մնացել` ի՞նչն էր նրան պահում, ինչո՞ւ նա չէր փախչում:

Երբ դեռ հինգ-վեց տարեկան էի, հավատում էի մեծահասակների իմաստությանը: Չեմ հիշում` այս հարցերը ես տվեցի ուսուցչի՞ս, հայրիկի՞ս, թե՞ հորեղբորս: Նրանցից մեկն ինձ բացատրեց, թե փիղը չի փախչում, քանի որ նա վարժեցված է:
Այդ ժամանակ ես տվեցի միանգամայն ակնհայտ հարց. «Եթե փիղը վարժեցված է, էլ ինչո՞ւ են նրան շղթայում»:
Հիշում եմ, որ ոչ մի բավարար պատասխան չստացա: Ժամանակի ընթացքում մոռացա փղին էլ, նրա հետ կապված հարցերն էլ և այդ մասին հիշում էի միայն մարդկանց շրջապատում, ովքեր գոնե մեկ անգամ այդ հարցն իրենց տվել են:

Մի քանի տարի առաջ հայտնաբերեցի, որ, հուրախություն ինձ, բավականին խելացի մի մարդ գտել է հարցի պատասխանը` կրկեսային փիղը չի փախչում, որովհետև նա մանկուց կապված է նմանատիպ ցցի:
Աչքերս փակեցի և պատկերացրի ցցին կապված նորածին անպաշտպան փղին: Վստահ եմ, որ այն ժամանակ փղիկն ամբողջ ուժով ձգել է` փորձելով ազատվել: Բայց, չնայած թափված ջանքերին, ոչինչ չի ստացվել, քանի որ ցիցն այն ժամանակ բավականին ամուր է եղել:
Պատկերացնում էի, թե ինչպես է նա երեկոյան ուժասպառ ընկնում, իսկ առավոտյան փորձում նորից ու նորից… Մինչև, իր համար սարսափելի մի օր, նա հնազանդվել է իր ճակատագրին՝ ընդունելով սեփական անզորությունը:
Այդ հսկա և հզոր փիղը կրկեսից չի փախչում, քանի որ խեղճը կարծում է, թե չի կարող:

Նրա հիշողության մեջ մնացել է անզորության այն զգացողությունը, որն ապրել է ծնվելուց անմիջապես հետո:
Եվ ամենավատն այն է, որ այդ հիշողությանը նա երբեք չի կասկածում:
Նա այլևս երբեք չի փորձել իր ուժը կիրառել:

-Այսպիսին է կյանքը, Դեմիան:Բոլորս էլ ինչ-որ բանով նման ենք կրկեսի փղին. այս կյանքում մենք կապված են հարյուրավոր ցցերի, որոնք սահմանափակում են մեր ազատությունը:
Ապրում ենք` համարելով, որ «չենք կարող» անել բազում գործեր, ուղղակի, որովհետև, շատ վաղուց, երբ դեռ փոքր էինք, փորձել ենք ու չենք կարողացել:
Այն ժամանակ վարվել ենք այս փղի նման, մեր հիշողության մեջ գրանցել ենք այսպիսի հրահանգ. «Չեմ կարողացել, չեմ կարողանում և երբեք չեմ կարողանա»:
Մենք մեծացել ենք այս հրահանգով, որն ինքներս ենք մեզ տվել, և դրա համար էլ երբեք չենք փորձել ցիցը հանել:
Երբեմն, շղթայի ձայնը լսելիս, հայացք ենք ձգում ցցին և մտածում.
Չեմ կարողանում և երբեք էլ չեմ կարողանա:

…. Եվ միակ ձևը պարզելու, որ դու կարող ես ինչ-որ բանի հասնել, նոր փորձ անելն է, որի մեջ կներդնես քո ամբողջ ոգին:
Քո ամբողջ ոգին: 

Հեղինակ՝ Խորխե Բուկայ

Աղբյուրը

Առաջադրանքներ 

1.  Առանձնացրո՛ւ անհասկանալի բառերը, բացատրի՛ր բառարանի օգնությամբ։ 

2. Բացատրի՛ր այս միտքը՝  Եվ միակ ձևը պարզելու, որ դու կարող ես ինչ-որ բանի հասնել, նոր փորձ անելն է, որի մեջ կներդնես քո ամբողջ ոգին:

3. Ո՞րն է ստեղծագործության ասելիքը։ 

4. Շարադրի՛ր մտքերդ ՝ «Կկարողանա՞մ» ։ 

Առաջադրանքները՝ Տաթև Աբրահամյանի

A) Liz: Hi my names Liz.

Monicna: Hello Liz im Monica

Liz: Nice to meet you Excume me a moment. Hi Jack how are you?

Jack: im good. thanks how about you?

Liz: im ok thanks Monica she is my friend Jack.

Monica: nice to meet you Jack.

Jack nice to meet you too Monica .

B) Jack: Hi my name is Jack and this is Monica she is from italy.

Marek: Nice to meet you i am Marek and those two people are my friends Barbra and Adam are you from Rome Monica?

Monica: no i am from Milan where are you from?

Marek: we are from poland. Adam and i am from Warsaw and Barbra is from Gdans. are you on holiday in Cambridge

Monica: No i am not. im a studant at a language shhool heare are you all studants .

Marek: Yes we are we study at a language school too.

քանի որ կաթնաթթվային բակտերիաները բազմանում են տաք միջավայրում և սնվում են լակտոզա ֆերմենտով, որպիսի դրանում համոզվենք կատարելու ենք փորձ։ Վերցնում ենք գոլից միքիչ տաք կաթ, դրա մեջ ավելացնելու ենք երկու կդալ մածուն և փաթաթելու ենք տաք ծածկոցով որպիսի կաթնաթթվային բակտերիան(որը մածունի մեջ է)սնվում է լակսոզա

A man was travelling abroad in a small red car. One day he left the car and went shopping. When he came back its roof was badly damaged. Some boys told him that an elephant had damagd it. the man did not belivev them, but they took him to a circus which was near there. the owner of the elephant said im very sorry my elephant has a big, round, red chair. he thought that your car was his chair, and he sat on it then he gave the man a letter, in which he said that he was sorry and that he would pay for all the damage. When the man got back his story. They said, you sold one it was only when the man showed them the letter from the circus man that they believed him.

Մի մարդ կարմիր փոքր մեքենայով արտասահման էր մեկնում։ Մի օր նա թողեց մեքենան և գնաց առևտրի։ Երբ նա վերադարձավ, նրա տանիքը շատ էր վնասվել։ Որոշ տղաներ նրան ասացին, որ փիղը վնասել է նրան։ տղամարդը չհավատաց նրանց, բայց նրանք նրան տարան կրկես, որը մոտ էր: փղի տերը ասաց, որ շատ ցավում եմ, որ իմ փիղը մեծ, կլոր, կարմիր աթոռ ունի: նա մտածեց, որ քո մեքենան իր աթոռն է, և նա նստեց դրա վրա, հետո նամակ տվեց տղամարդուն, որտեղ նա ասաց, որ ցավում է և կվճարի ամբողջ վնասը։ Երբ տղամարդը վերադարձրեց իր պատմությունը: Ասեցին՝ մեկը ծախեցիր, միայն երբ տղամարդը ցույց տվեց կրկեսի նամակը, հավատացին։

Աստված իմ,
ես չեմ խնդրում հրաշքներ և տեսիլքներ, ես խնդրում եմ ուժ` ամեն օրվա համար: Սովերեցրու ինձ փոքրիկ քայլերի արվեստին: Դարձրու ինձ հետևողական և պատրաստակամ, որպեսզի օրվա միապաղաղության մեջ ճիշտ ժամանակին կանգնեմ բացահայտումների և փորձի առջև, որոնք ինձ կհուզեն:

Սովորեցրու ինձ ճշգրիտ տնօրինել իմ կյանքի ժամանակը: Նվիրիր ինձ ներքին ձայն, որպեսզի առանձնացնեմ այն, ինչ պետք է անել առաջին և ապա երկրորդ հերթին:

Խնդրում եմ քեզանից չափավորություն և զսպվածություն, որպեսզի իմ կյանքի ընթացքում չթռչեմ և չսողամ, այլ կարողանամ ծրագրել իմ օրը` օրվա ընթացքում, կարողանամ տեսնել բարձունքներն ու հեռուները:

Օգնիր ինձ հասկանալ, որ երազանքները չեն կարող օգնել. ո’չ անցյալի, և ո’չ էլ ապագայի մասին երազանքները: Օգնիր ինձ լինել այստեղ և հիմա, ընդունել այս րոպեն որպես ամենակարևորն ու գլխավորը:

Պահպանիր ինձ այն միամիտ հավատից, որ այս կյանքում ամեն ինչ պետք է հարթ լինի: Տուր ինձ հստակ գիտակցություն, որ դժվարությունները, ձախողումները, պարտությունները և անհաջողությունները միայն կյանքի բնական բաղադրիչ մասն են, որոնց շնորհիվ մենք աճում ենք ու հասունանում:

Հիշեցրու ինձ, որ հաճախ սիրտը վիճում է բանականության հետ:

Անհրաժեշտ պահին ուղարկիր ինչ-որ մեկին ինձ մոտ, ով քաջություն կունենա ասել ինձ ճշմարտությունը, բայց ասել այն սիրելով:

Ես գիտեմ, որ շատ խնդիրներ որոշվում են, երբ ոչինչ չես ձեռնարկում: Այդ դեպքում տուր ինձ համբերություն: Դու գիտես, թե մենք ինչքան շատ ենք զգում ընկերության կարիք: Թույլ տուր արժանի լինել ճակատագրի ամենահրաշալի և քնքուշ այդ նվերին: Դարձրու ինձ մարդ` ունակ թակելու այն դռները, որոնք ամենաներքևում են: Պահպանիր ինձ այն վախից, որ ես կարող եմ ինչ-որ բան բաց թողնել իմ կյանքում:

Տուր ինձ ոչ թե այն, ինչ ես խնդրում եմ ինձ համար, այլ այն, ինչն իսկապես անհրաժեշտ է ինձ: Եվ խնդրում եմ նորից` սովորեցրու ինձ փոքրիկ քայլերի արվեստը:

fenêtres avec des rideaux verts- ֆրանսերեն գրքերով

Le lit de Jeanne est dans un coin de la chambre- Ժաննայի մահճակալը սենյակի մի անկյունում է

La chambre de Jeanne est grande et claire- Ժաննայի սենյակը մեծ է և լուսավոր

Sur le plancher il y a un grand tapis beige- Հատակին մեծ բեժ գորգ է

 արևաթագ — Արևի և թագի պես

բուրաստանում- Բուրավետ ծառերի ու ծաղիկների տնկարան, ծաղկոց

պարզկա- անամպ և ցուրտ

Իմ փոքրիք սիրտում ոորշում եմ ում տեղավորել իմ հայրիկին, մայրիկին, քրոջս, տատիկիս և իմ բարեկամներին։ Ես մայրիկիս սիրում եմ որովհետեև,իմ մայրիկս բարի է և հոքատար է, ես իմ տատիկին սիրում եմ որովհոտեվ նա նույնպես բարի է